Transport sanitarny jest realizowany na zlecenie lekarza/felczera ubezpieczenia zdrowotnego do najbliższego miejsca udzielania świadczeń we właściwym, uzasadnionym względami medycznymi, zakresie.

Transport bezpłatny przysługuje:

• osobom z dysfunkcją narządu ruchu uniemożliwiającą korzystanie ze środków transportu publicznego bez względu na schorzenie pacjenta;
• w przypadku konieczności podjęcia natychmiastowego leczenia w zakładzie opieki zdrowotnej, wynikającym z potrzeby zachowania ciągłości leczenia.

Transport częściowo płatny przysługuje w przypadku:

  • chorób krwi i narządów krwiotwórczych,
  • chorób nowotworowych,
  • chorób oczu,
  • chorób przemiany materii,
  • chorób psychicznych i zaburzeń zachowania,
  • chorób skóry i tkanki podskórnej,
  • chorób układu krążenia,
  • chorób układu moczowo-płciowego,
  • chorób układu nerwowego,
  • chorób układu oddechowego,
  • chorób układu ruchu,
  • chorób układu trawiennego,
  • chorób układu wydzielania wewnętrznego,
  • chorób zakaźne i pasożytnicze,
  • urazów i zatruć,
  • wad rozwojowych wrodzonych, zniekształceń i aberracji chromosomowych,

Gdy ze zlecenia wynika, że osoba jest zdolna do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymaga pomocy innej osoby przy korzystaniu ze środków transportu publicznego lub wymaga korzystania z pojazdów dostosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych. Pacjent pokrywa wtedy 60% kosztów przejazdu środkami transportu sanitarnego.

Chory pokrywa koszty transportu wynikające z różnicy odległości pomiędzy świadczeniodawcą najbliższym a docelowym, wskazanym w skierowaniu na transport sanitarny, zgodnie z cennikiem, obowiązującym w placówce, która realizuje transport sanitarny.

Transport odpłatny:

  • realizowany jest na zlecenie lekarza lub felczera ubezpieczenia zdrowotnego, w przypadkach niewymienionych powyżej.

Transport sanitarny w POZ – Skierowanie na transport sanitarny POZ wystawia lekarz podstawowej opieki zdrowotnej.

Transport sanitarny w podstawowej opiece zdrowotnej przysługuje pacjentom
w następujących sytuacjach:

  • kiedy zachodzi konieczność leczenia określonego schorzenia w innym zakładzie opieki zdrowotnej – z wyłączeniem stanów nagłego zagrożenia zdrowia lub życia;
  • dla zachowania ciągłości leczenia – gdy jest ono realizowane przez lekarza POZ.

Świadczenie obejmuje przejazd z miejsca zamieszkania pacjenta do świadczeniodawcy i z powrotem. Zasady odpłatności są takie same jak w przypadku opisanego wyżej transportu sanitarnego.

Transport sanitarny „daleki” w POZ

Świadczeniami w zakresie transportu sanitarnego w POZ są świadczenia opieki zdrowotnej polegające na zapewnieniu świadczeniobiorcom transportu sanitarnego, od poniedziałku
do piątku, w godz. od 8.00 do 18.00, z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy.

Nie każdy przewóz pacjenta na odległość ponad 120 km jest transportem „dalekim”. Odległość jest w tym przypadku przesłanką niezbędną, aczkolwiek nie jedyną do zakwalifikowania usługi jako transport „daleki”. Zgodnie z Zarządzeniem nr 69/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 27 listopada 2013 r. w sprawie warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: podstawowa opieka zdrowotna ze zm., transport sanitarny „daleki” przysługuje pacjentowi w ściśle określonych sytuacjach:

  • Gdy z przyczyn losowych, nie wynikających z wyboru pacjenta, korzystał on ze świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych w warunkach szpitalnych poza granicami kraju, a jego stan zdrowia w momencie uzyskania wypisu ze szpitala jest stabilny, ale niepozwalana samodzielny powrót do miejsca zamieszkania (domu pacjenta). Transport jest w takim przypadku realizowany od granicy Polski do miejsca zamieszkania świadczeniobiorcy.
  • Gdy z przyczyn losowych, nie wynikających z wyboru pacjenta, korzystał on ze świadczeń opieki zdrowotnej realizowanych w warunkach szpitalnych poza granicami kraju, a wypis ze szpitala następuje przed zakończeniem terapii i wymaga kontynuacji leczenia w kraju oraz gdy nie istnieją medyczne przeciwwskazania do udzielenia świadczenia transportu sanitarnego POZ wówczas transport taki jest realizowany od granicy Polski do najbliższego, ze względu na miejsce zamieszkania pacjenta, świadczeniodawcy udzielającego świadczeń we właściwym zakresie.
  • Gdy z przyczyn uzasadnionych wskazaniami medycznymi, pacjent musi pozostawać pod stałą opieką specjalistyczną danego świadczeniodawcy i odległość pomiędzy miejscem zamieszkania pacjenta a tym świadczeniodawcą przekracza łącznie (tam i z powrotem) 120 km, transport POZ przysługuje z miejsca zamieszkania pacjenta do najbliższego świadczeniodawcy specjalistycznej opieki ambulatoryjnej udzielającego świadczeń we właściwym zakresie i z powrotem.
  • Gdy z przyczyn uzasadnionych wskazaniami medycznymi, pacjent musi korzystać z wysokospecjalistycznych świadczeń opieki ambulatoryjnej, realizowanych jedynie przez niektórych świadczeniodawców we właściwym zakresie świadczeń i miejsce udzielania świadczeń znajduje się w odległości przekraczającej łącznie tam i z powrotem120km, a ogólny stan zdrowia pacjenta nie pozwala na jego samodzielny dojazd do świadczeniodawcy – transport POZ przysługuje z miejsca zamieszkania pacjenta do świadczeniodawcy wskazanego skierowaniem na transport sanitarny tam i z powrotem.

W każdym z tych przypadków pacjent lub członek jego rodziny występuje do dyrektora z wnioskiem o akceptację realizacji zlecenie transportu sanitarnego w POZ (na odległość tam i z powrotem, powyżej 120 km), stanowiącym załącznik nr 8 do Zarządzenia nr 69/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 27 listopada 2013 r. ze zm.

Do wniosku należy dołączyć zaświadczenie lekarskie (wymogi, jakie powinno spełniać zaświadczenie opisano poniżej adekwatnie do sytuacji). W sytuacjach opisanych w punkcie 3 i 4 zaświadczenie powinien wystawić lekarz ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, udzielający pacjentowi świadczeń. Zaświadczenie powinno być wydane przez lekarza w momencie, w którym zaleca on pacjentowi wizytę kontrolną w poradni specjalistycznej.

Zaświadczenie to powinno potwierdzać, że pacjent jest już pod opieką tej poradni, a kolejna wizyta wynika z kontynuacji leczenia. Zaświadczenie powinno być dołączone do wniosku
w momencie składania dokumentów do NFZ.

Wniosek o zlecenie transportu „dalekiego” powinien ponadto zawierać:

  • wskazanie czy wizyta w poradni jest związana z zakończeniem lub kontynuacją leczenia,
  • opis niesprawności pacjenta wymagająca skorzystania z transportu,
  • potwierdzenie przez lekarza POZ zasadności realizacji transport i wskazanie realizatora przewozu.

Wniosek (oryginał) wraz z zaświadczeniem należy złożyć w Oddziale NFZ w terminie umożliwiającym rozpatrzenie wniosku, nie później jednak niż 7 dni przed datą planowanego transportu.

Wniosek winien być podpisany przez osobę wnioskującą tj. pacjenta lub osobę upoważnioną do występowania w jego imieniu.

Transport „daleki” w POZ nie może być zlecony w celu:

  • odbycia leczenia wykonywanego w warunkach szpitalnych,
  • wykonania badań diagnostycznych,
  • gdy istnieje zlokalizowany bliżej świadczeniodawca realizujący świadczenia w danym zakresie.

Tylko w przypadku świadczeń wysokospecjalistycznych skorzystanie z transportu dalekiego nie jest związane z wymogiem udania się do najbliższego specjalisty udzielającego świadczeń w danym zakresie – w takim przypadku w zaświadczeniu winno znaleźć się uzasadnienie medyczne potwierdzające, iż realizuje on świadczenia wysokospecjalistyczne, spełniające kryteria opisane w punkcie 4.